Mooie woorden, makkelijk gezegd

2016 en 2017 waren bijzondere jaren voor mij. Voor het eerst in mijn werkzame leven werd ik geconfronteerd met een reorganisatie die voor mij persoonlijk gevolgen had. Geen baan meer. Eerst is het nog ver weg en stapje voor stapje komt het dichterbij en er ontstaat afstand. Van twee kanten. Erg? Niet leuk, wel logisch. Loslaten zei ik tegen mezelf. Loslaten, jaaa hoor, mooie woord en makkelijk gezegd. Hoe doe je dat? Ben ik voldoende ervaringsdeskundig er iets over te zeggen? Laat ik het toch proberen.

Eerst moest ik mijn beeld loslaten dat ik niet mijn werk ben. Sneaky kruipt het onder je huid dat je zonder baan niks bent. Een baan verliezen is gewoon je eigen schuld, je had de regie moeten nemen, zelf aan het stuur van jouw loopbaan moeten zitten. Hm…maar als die baan dat is waar je je hoofd, hart en ziel aan hebt gegeven? Geldt het dan ook? Misschien wel. Loslaten moest ik mijn denkbeeld over het verliezen van een baan. Gelukkig heb ik veel lieve, aardige, kritische en pittige mensen om me heen die mij daarmee hebben geholpen. Dus mede daardoor weet ik weer wie ik ben, waar ik voor sta en waar ik voor ga.

Loslaten was ook het beeld over vrijwilligerswerk. Vrijwilligerswerk, ook zo’n mooi woord en makkelijk gezegd. Ik adviseerde vol overtuiging anderen om nieuwe netwerken en ervaringen op te doen door vrijwilligerswerk op te pakken. ,,Ja, dus? Voor anderen?” hoorde ik steeds een klein stemmetje zeggen. Ja, voor anderen ja, maar niet voor mij, zei ik dan tegen mezelf. Mooi mis! Ook voor mij was het oppakken van vrijwilligerswerk een goede en logische stap. Verschillende projecten heb ik gezocht, of ze kwamen gewoon op mijn pad. Enkele heb ik opgepakt en het was/is een geweldige leerschool. Wat wordt er veel en belangrijk werk vrijwillig verzet. Gelukkig deed ik het en nu pas kan ik de volgende stap zetten. Het brengt mij bij mijn voor nu laatste mooie woord: vertrouwen, mooi woord makkelijk gezegd.

De leerervaring vertrouwen hebben, werd me dus zomaar in mijn schoot geworpen. Voor mij ging vertrouwen samen met loslaten, echt. Als je beweegt en je praat met mensen, dan komt er echt iets op je pad. Je gaat er wel, of niet mee aan de slag en leert dan of het een blijvertje is. Nogmaals, ik heb vertrouwen gehad in de goede dingen die op mijn pad kwamen, goede mensen om mij heen en vertrouwen in mijzelf. Want hoe je het went of keert, dat is nog wel het moeilijkste. Je moet het wel zelf doen. Iedereen kan van alles tegen je zeggen, maar als je het zelf niet gelooft, wordt het niks. Da’s best lastig.

Dat loslaten en vertrouwen hebben geleid tot dit moment dat ik mijn eigen bedrijf lanceer. Het heet PrimaVisie. Op het vlak van marketing, communicatie en PR geef ik advies en ik voer uit. Ik ben blij en trots en steek graag mijn handen uit de mouwen. Dat doe ik graag met hoofd, hart en ziel. Mooie woorden, makkelijk gezegd.

In mijn volgende blog, vertel ik je wat meer over mijn missie en visie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *